Historie Atletiek Oirschot

Atletieksport in Oirschot 1950 - 1985

Tot stand gekomen uit publicaties van Piet Zeeuwen in Streekbelangen (1972) en Joos van Haaren in clubblad De Spike (1994-1995).

Graag willen we de historie van de atletiekvereniging aanvullen. Als er iemand is die beschikt over ontbrekende informatie over de atletiek in Oirschot dan horen we dat graag. Stuur je bijdrage naar  de websitebeheerder (zie de rubriek CONTACT).

Het eerste initiatief voor het oprichten van een atletiekvereniging in Oirschot kwam in 1950 van Johan Louwers, die was aangemoedigd door de resultaten die Oirschotse hardlopers hadden behaald op Middenstands- en Kajotterssportdagen. Door het oprichten van een atletiekvereniging zou men kunnen deelnemen aan wedstrijden die werden georganiseerd door de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie (KNAU). Samen met zijn sportvriend Sjef van Esch zocht hij liefhebbers en onder aanvoering van Piet Zeeuwen en Jan van den Avort werd op 18 juli 1950 op de wei bij het KJV-huis aan de Gasthuistraat met een 20-tal mannen gesproken over het oprichten van een atletiekvereniging. Omdat men dacht dat een zelfstandige atletiekvereniging in Oirschot niet levensvatbaar zou zijn werd besloten de voetbalvereniging SOA (Samenspel Overwint Alles) om te dopen tot Oirschot Vooruit met drie activiteiten: voetbal, korfbal en atletiek.

Op de eerste wedstrijd in Geleen, waar de club met een volle bus supporters naar toe trok, won Johan Louwers de 100 meter en werd hij tweede op de 400 meter. Sjef van Esch werd tweede bij het speerwerpen en Frans Louwers tweede bij het kogelstoten. De prestaties werden in 1951 steeds beter en Johan Louwers stond aan het einde van dat seizoen zelfs tweede op de lijst van snelste mannen van Zuid-Nederland!

Aangemoedigd door deze successen besloot het bestuur op 25 augustus 1951 haar eerste eigen wedstrijd te organiseren op het sportveld van Oirschot (toen nog gelegen aan de Rijkesluisstraat, waar thans de oprit van de Kempenweg ligt). Niet minder dan 225 atleten namen aan deze avondwedstrijden deel. Alles wat in de atletiekwereld naam had was vertegenwoordigd. Daags er na, op zondag, organiseerde de atletiekafdeling wedstrijden voor de schooljeugd uit Oirschot, Spoordonk, Straten en Middelbeers waaraan ruim 250 kinderen deelnamen. De wedstrijden werden een succes, maar financieel een enorme strop. Bijna 300 gulden kwam men tekort, maar Oirschot had wel een klinkende naam op het gebied van wedstrijdorganisatie in de atletiekwereld gekregen. Door dit tekort ontstonden echter problemen binnen de club en op 25 mei 1952 kwam er een breuk en besloten de atleten een eigen vereniging op te richten: Atletiekvereniging Orion.

De nieuwe vereniging was meteen erg actief en organiseerde op 17 augustus 1952 de Tuinfeesten in de tuin van Hotel Princée (thans Princéehof), welke ondanks de regen ruim 200 gulden in het laatje brachten. De prestaties waren denderend en toen eind 1952 de lijst uitkwam met beste prestaties van Zuid-Nederland stonden daarop zes namen van Orionleden: Wim van Kollenburg was de beste speerwerper van het zuiden en… van Nederland! Johan Louwers was de tweedesnelste man van het zuiden zowel op de 100 als op de 200 meter en stond zevende bij de 400 meter. Pierre Louwers was tweede op de 800 meter en Jo Smetsers vierde op de 5000 meter.

Op de Tilburgse Kampioenschappen werden bijna alle titels door Orion in beslag genomen en Wim van Kollenburg verbeterde het record speerwerpen voor de jeugd met ruim 2 meter! In de Tilburgse Stedelijke Ploeg, welke tegen de stedelijke ploegen uit Eindhoven en Den Bosch en die uit het Zweedse Norrköping uitkwam, stonden vier Orion atleten opgesteld. Johan Louwers liep op de 100 meter een persoonlijk record van 10,9 seconden. Op de 200 meter liet hij zijn tegenstanders ver achter zich en behaalde de eerste plaats in 23,7 sec. (beste tijd van het zuiden). Pierre Louwers werd tweede op de 800 meter achter een Zweed en Jo Smetsers werd ook tweede.

Op 2 januari 1954 werd de 2e Internationale Witte Bergencross gehouden met atleten uit binnen- en buitenland. Fanny Blankers-Koen – die in 1948 bij de Olympische Spelen in London vier gouden medailles had gewonnen - loste het startschot en er werden zelfs radioreportages van de wedstrijden gemaakt.

Het jaar 1954 werd getekend door financiële tegenslagen. Zowel een in samenwerking met Oirschot Vooruit georganiseerd voetbaltoernooi tegen een club uit Krefeld als een wielerwedstrijd door de Kempen, de Orion Tour, sloten met verlies af. Ondanks deze perikelen werd op 2 januari weer de Witte Bergencross georganiseerd, maar deze kon niet in de schaduw van zijn voorganger staan. Het financieel resultaat was echter boven verwachting zodat Orion er weer bovenop was. Tijdens deze cross werd Fanny Blankers-Koen tot erelid benoemd.

In de loop van 1954 trad er een nieuw bestuur aan en had de vereniging inmiddels 80 leden, waaronder diverse goede atleten. Toch ging de vereniging in 1955 ter ziele, maar enkele leden gingen door met hardlopen.

En Oirschot bracht goede atleten voort. Fons Veldhuizen werd diverse malen Nederlands Kampioen. Op een zeker moment was alleen Piet van de Sande nog actief in het deelnemen aan wedstrijden. Midden jaren 60 kwam daar Martien van de Ven bij en weer iets later Joos van Haaren. Het was nog de tijd dat men een beetje vreemd aankeek tegen die hardlopers. Het woord “trimmen” bestond nog niet.

Midden jaren 70 begon hardlopen populair te worden en vormde zich rond Piet van de Sande een groepje lopers. De groep was echt prestatiegericht en trainde navenant. Ook Joos van Haaren vormde een groepje dat geleidelijk groter werd maar meer recreatief bezig was. In 1983 kwam bij Joos het idee op om een loopgroep te formeren. Hij zag in Oirschot al heel wat mensen hardlopen en besloot een oproep te plaatsen in het plaatselijk weekblad Streekbelangen. Er waren diverse mensen die zich meldden. Maar de eisen die gesteld werden (minstens een uur aan een stuk 12 km per uur kunnen lopen) schrok toch wat mensen af. Jan Smits en Cees van de Schoot zagen het echter wel zitten. Later kwamen er nog wat lopers bij.

Op een dag kwam Joos Martien van de Ven weer tegen en het ging uiteraard over hardlopen. Martien was wel te porren om een vereniging op te richten. Hij had er ook wel eens over gedacht en was zelfs al een stap verder. Hij zag niet alleen een hardloopclub maar zelfs een echte atletiekclub wel zitten. Alleen, een atletiekclub waarbij alle onderdelen inclusief de technische onderdelen aan bod kwamen, bracht nogal wat obstakels mee. Maar een hardloopclub, dat moest kunnen. Het idee was om de twee loopgroepen van Piet van de Sande en Joos van Haaren bij elkaar te brengen en daarmee een begin te maken. Martien zou dat op zich nemen. Hij trainde wel eens met Piet en had er goede contacten mee. Toch vlotte het nog niet zo.

Op 6 april 1985, tijdens een 15 km wedstrijd in Papendrecht, was Joos met enkele lopers uit zijn groep aanwezig en hier waren ook Joseph van den Bosch en René Goosens van de groep van Piet van de Sande. Ook hier ging het natuurlijk weer over hardlopen en Joos vroeg aan de twee anderen wat ze vonden van een hardloopclub. Ze regeerden positief al had Joseph op dat moment geen tijd omdat hij voor een marathon trainde.

Op 14 april kwam de groep van Joos Martien van de Ven tegen. Het regende en het was nat in de bossen, dus werd het op en neer naar café De Hut. Hier hoorde Martien dat Joseph en René belangstelling hadden. Op 5 mei werd de bevrijdingsloop georganiseerd door het Oranjecomité en een paar weken later kwam alles in een stroomversnelling, want op 7 juni 1985 kwamen de lopers van de twee groepen bij elkaar in een zaaltje bij “den Brouwer” (Brouwerij de Kroon). Op 30 augustus 1985 werd er een oprichtingscommissie aangesteld en op 3 oktober was er een voorlichtingsbijeenkomst voor de Oirschotse bevolking.

Dan wordt op 24 oktober 1985 de Atletiek Vereniging Oirschot opgericht en onder verenigingsnummer V0014355 ingeschreven bij de KNAU.

25 jaar recreantentrainingen 1987 - 2012

In 1985 - Atletiekvereniging Oirschot was net opgericht – waren de meeste leden fanatieke lopers die wedstrijdgericht trainden en regelmatig aan wedstrijden deelnamen. Eind 1986 kwam het idee op om ook recreanten te gaan begeleiden.

De animators waren Cees Verkooijen en Martien van Geenen. Het bestuur kon zich wel vinden in het idee. Op 23 maart 1986 werd bij de clubkampioenschappen cross al aan niet-leden de gelegenheid gegeven deel te nemen als recreant.

Er werd een recreantencommissie opgericht met daarin Cees Verkooijen, Martien van Geenen, Cees van de Schoot en Pieter Mathijssen. Er werd besproken hoe het aangepakt moest worden en wie de trainingen zouden verzorgen. Afgesproken werd dat Joos van Haaren de trainingen op woensdagavond zou geven en Pieter op zondagmorgen. Er werden ook enkele reservetrainers en begeleiders aangesteld.

De eerste recreantentraining was op zondag 5 april 1987. Als tegemoetkoming in de kosten werd een bijdrage van 1 gulden gevraagd. Na een wat aarzelend begin met een 10-tal deelnemers, bleek al gauw dat de activiteit goed aansloeg. Het aantal deelnemers steeg elke week en na enkele maanden hadden we een groep van 50 trimmers bij elkaar.

Dit betekende wel dat we te weinig trainers hadden. Er moest immers steeds een beroep worden gedaan op Joos en Pieter, die beiden ook nog allerlei andere verplichtingen aan de club hadden. Daarom werden eind 1987 een drietal reserevetrainers bij de KNAU ingeschreven voor de cursus ‘Trainer Loopgroepen’. Deze nieuwe trainers waren Toon Aarts, Cees van de Schoot en Cees Verkooijen. Later kwam daar Martien van Geenen nog bij.

In oktober 1987 stopten Joos en Pieter met het geven van trainingen, maar zij werden nog wel betrokken bij het samenstellen van het programma. Begin 1988 was de situatie als volgt: trainers op zondag waren Toon Aarts en Cees van de Schoot, op woensdag Martien van Geenen en Cees Verkooijen. Uit de deelnemers werd als begeleider Mario Wiercx “gerekruteerd”.

Van april tot eind december 1987 hadden we ongeveer 2100 deelnames aan de trainingen. Vanaf oktober werd er op woensdag vanaf het postkantoor in de Sint Jorisstraat vertrokken.

Er werd afgesproken op deze voet door te gaan en er werden nog afspraken gemaakt over de zichtbaarheid tijdens het lopen in het donker, over het organiseren van een trimloop en het houden van coopertesten.

Ook werd er een tussenbalans opgemaakt met een vragenformulier voor de deelnemers. De eerste deelnemers aan de recreantentrainingen zijn inmiddels boven de 70. Het teruglezen van de notulen uit die tijd geeft bij betrokkenen een supergevoel van wat het heeft teweeg gebracht. Het stimuleren van de loopsport werd door ons als een missie gezien.

Alhoewel het aantal wedstrijdlopers de laatste jaren is teruggelopen (een landelijke trend) floreren de recreantentrainingen. Elke zondag en woensdag vertrekken gemiddeld zo’n 80 recreanten, verdeeld over 4 niveaugroepen, vanaf het clubhuis van Atletiekvereniging Oirschot aan de Bloemendaal voor een training van ongeveer anderhalf uur.

Elk voorjaar organiseren we een hardloopcursus voor beginnende lopers. In 20 lessen worden de deelnemers op een speelse wijze gebracht van "niveau nul' naar een conditie waarmee ze kunnen aanhaken bij de recreantentrainingen. Veel cursisten blijven "hangen' en worden lid van Atletiek Oirschot.

Onder een mooi voorjaarszonnetje werd op 8 april 2012 het 25-jarig bestaan van de recreantentrainingen bij Atletiek Oirschot gevierd met een sportieve fotozoektocht door het Kemmerbos. Na afloop konden de leden zich tegoed doen aan een reusachtige feesttaart in het gezellige clubhuis van de club dat begin 2007 in gebruik werd genomen.

Op dat moment waren de volgende mensen actief als trainer of begeleider van de recreanten: Cees van de Schoot (coördinator), Jac van Heerebeek, Johan der Kinderen, Ger van Heesch, Toon de Croon, Adrie Louwers, Henny van Rijt, Ton van Liempt, Pieter van Esch, Pieter Smits en Mirjam Smits.

Nieuws

4 jul '22

Dylan en Bram leveren topprestaties in Best

Het eerste weekend van juli zijn niet alleen de kermisklanten in Best te vinden, ook organiseert Av GM dan de jaarlijkse meerkampen. Vanuit AV Oirschot was er eindelijk weer eens deelname. Dylan Wichman en Bram Gerritsen namen deel bij de jongens junioren D.

Voor beiden het meerkamp-debuut, dus er was duidelijk enige nevositeit. Bram is net over van de A pupillen en dus 1e jaars junior D. Een meerkamp bij de junioren is toch wat anders dan een pupillen wedstrijdje: het is 2 dagen alles uit de kast op 7 verschillende onderdelen. Als verse 1e jaars junior is het een stevige inspanning, maar Bram volbracht ze alle 7 en behaalde 4 PR's: de 80m (12.82), de 80m horden (17.32), het kogelstoten (4.98) en natuurlijk een puntentotaal op de meerkamp van 1792. Met name erg knap was zijn hordenrace**, want als pupil is dat nog geen officieel onderdeel en dan sta je als 1e jaars D toch ineens tegen flink hoge 'hekken' aan te kijken. Maar Bram had duidelijk 'ginne schrik' en zonder enige aarzeling vloog ie als derde van zijn serie over de eindstreep! Het volbrengen van de volledige meerkamp was overigens des te knapper als je ook nog weet dat hij zijn knie wat blesseerde bij het hoogspringen (net na horden op dag 2) en daardoor al vroeg dat onderdeel moest staken. De afsluitende 1000m was daardoor en doordat het toch al twee slopende dagen zijn erg zwaar, maar de eindsprint liet zien dat er zeker nog meer in het vat zit, later dit jaar of als 2e jaars!

Bij Dylan stond er nog meer op het spel. Coach René had zijn eerdere prestaties eens geanalyseerd en concludeerde dat hij eigenlijk op alle onderdelen bij de (sub)top scoort. En tel je dan de punten die horen bij die prestaties op, dan kom je -in theorie dus- hoog in de Nederlandse ranglijsten van 2022. Elk jaar wordt in september het NK Meerkamp voor CD-junioren georganiseerd. Het is uberhaupt al bijzonder wanneer een lid van onze nog altijd relatief jonge en -landelijk gezien- kleine vereniging zoiets bereikt, maar zeker wanneer je dus ook nog weet dat het ook Dylan's eerste meerkamp was. Uniek is het niet, maar we moeten wel ver terug. Liefst 25 jaar, in 1997 dus, namen Rudy van Belkom en coach René zelf deel aan het NK. Je kunt enkel deelnemen als je hiervoor wordt uitgenodigd door de Atletiekunie en dat is doorgaans de top 18 van de ranglijst. Gemiddeld genomen is zo'n 3600 punten genoeg en dat zou erin moeten zitten.

De 80m is het eerste onderdeel en dat leverde direct een dik PR op van 10.90 sec (4e plaats op de AVO allertijden ranglijst, hierna afgekort als "AT"). Daarna kwam het verspringen. Dat viel even tegen. Ongeldig, een sprong met het verkeerde been van slechts 3.72m en -helaas- nog eens ongeldig. Meer dan 80cm onder zijn PR en zo'n 180 punten minder dan vooraf gehoopt. Een leermomentje en ook is duidelijk dat een constante aanloop er nog niet helemaal in zit. Iets om aan te werken, maar ook goed om te weten dat er nog veel meer in zit. Dag 1 werd afgesloten met een degelijke 31.30m bij het speerwerpen. Goede prestaties, maar er was flinke concurrentie: plek 7 na dag 1. Op het openingsnummer van dag 2, de 80m horden ging het ook bij Dylan erg goed. Alles in 3-pas en een dik PR van 14.25 sec (2e AT). Toen weer springen, maar nu hoog en inderdaad: hoog! Met 1.47m alweer een dik PR (8e AT) en de 1.52m werd maar nipt gemist. Op kogel net geen PR, maar een degelijke 9.85m. En toen de angstaanjagende 1000m. Nadrukkelijk niet Dylan's favoriete onderdeel, maar hij draaide nog steeds mee rond de 5e plek dus toen het startschot klonk ging hij als een speer achter zijn concurrenten aan. Die hadden echter wel allemaal een stuk betere records staan, maar Dylan hield knap stand en verbeterde daardoor -schrik niet- zijn 1000m PR in één klap met 23 (!) seconden, van 3.40 naar 3.17 min (7e AT)! De eindscore: een 6e plaats met 3652 punten (7e AT). Op dit moment goed voor plek 14 op de Nederlandse ranglijst, dus nu maar hopen dat het genoeg is! In elk geval een hele knappe prestatie met nog voldoende ruimte voor verbetering en wat zou het halen van het NK een mooie beloning zijn!

** Zie foto's, gebroederlijk naast elkaar bij de start op foto 1 en Bram net over de laatste horde op foto 2. Dylan is rechts op de foto de finishlijn al gepasseerd.

Hier staan de UITSLAGEN

2 jul '22

Triatlon Het Groene Woud: spannend, warm en gez...

Kees Smetsers was met zijn 75 jaar de oudste deelnemer van de kwart-triatlon die vandaag in het centrum van Oirschot werd georganiseerd. Over de wedstrijd kan hij niet veel zeggen omdat hij laatste was bij het zwemmen, het fietsen en het hardlopen. Hier is zijn persoonlijke verslag van de triatlon Het Groene Woud.

De vijfde editie van de triatlon Het Groene Woud in Oirschot was een heel mooie wedstrijd. Ik ben ervan overtuigd dat de deelnemers en toeschouwers hebben genoten. Door de nieuwe start- en finishlocatie in het centrum van Oirschot zal deze jaarlijkse triatlon zeker een impuls hebben gekregen. De organisatie en de ongeveer 100 vrijwilligers hebben het heel goed gedaan en verdienen daarvoor een compliment. 

Wat de wedstrijd zelf betreft was de kwart triatlon deze keer een heel spannende. Tonny de Groot uit Boxtel (2:10:42 uur) en Matthijs van de Ven uit Oirschot (2:10:48 uur) leverden een heel mooi duel, dat pas in de laatste kilometer van het lopen werd beslist. Zij zullen zeker ook genoten hebben van de sfeer in het centrum van Oirschot, waar de talrijke toeschouwers de deelnemers luid aanmoedigden. 

Van de deelnemers van Atletiek Oirschot leverden Leon Brands (2:29:30 uur), Jeroen de Bie (2:30:30) en Edwin van de Ven (2:30:26 uur) heel mooie prestaties. Persoonlijk kan ik verder niet veel zeggen over deze wedstrijd, want ik lag na een kilometer zwemmen al 20 minuten achter op de eerste zwemmers. Iedereen weet onderhand wel dat ik niet goed kan zwemmen, dus voor mij begon deze triatlon pas echt na het zwemmen, net als de voorgaande 4 triatlons van Het Groene Woud. 

De 40 kilometer fietsen werden deze keer afgelegd op de Eindhovensedijk en dat was een prachtig parcours voor iedereen. Het was echt heel mooi om te zien hoe de deelnemers over het asfalt vlogen en snelheden haalden, waarvan ik alleen maar kan dromen. Er zat een bergje in het parcours en dat was het viaduct over de snelweg A58, dat vier keer beklommen moest worden. Ik verbaasde mij hoe snel sommige deelnemers omhoog fietsen. Ik zat nog steeds in de laatste positie van de wedstrijd, dus ik had tijd genoeg om te genieten van alles om mij heen. Onderweg kwam mijn loopmaatje Antoinet Hems voorbij, die ik probeerde bij te houden, maar dat lukte niet.  

Na het fietsen kwamen de vijf ronden lopen door het centrum van Oirschot en toen werd het pas echt leuk voor mij. Wat een sfeer, wat een publiek, echt ik voelde mijn vermoeidheid niet meer. Tot mijn verbazing kon ik een tempo van bijna 10 kilometer per uur blijven lopen en daardoor kwam ik op een gegeven moment in de buurt van Henk van den Oord en Johan Pijnenburg, mijn loopmaatjes van de Bali Runners, die bij het zwemmen een voorsprong van 14 minuten hadden genomen op mij. In de laatste loopronde liep ik hen voorbij, maar daar kreeg ik spijt van. Daarom besloot ik om vóór de finish weer om te draaien en terug te lopen. Even later kwam ik deze twee vrienden van de Bali Runners weer tegen en toen konden we hand in hand over de finish rennen.

Het was voor mij een mooie afsluiting van deze triatlon, geheel in de sfeer van deze wedstrijd. Ik heb een aantal malen kippenvel gekregen van de aanmoedigingen van de toeschouwers en ook van de andere deelnemers. Dat heeft deze triatlon weer onvergetelijk mooi gemaakt. Daarom ga ik misschien volgend jaar toch weer meedoen, ondanks dat ik elke keer als een berg opzie tegen het zwemmen.

Organisatie, vrijwilligers, deelnemers en publiek, allemaal bedankt voor deze mooie uurtjes. Mijn tijd (3:28:02 uur) was 20 minuten langzamer als vorige keer, maar dat is minder belangrijk. Ik heb genoten en daar gaat het om. 

Kees Smetsers 

Bekijk de foto's van Ad van Zelst in het FOTOBOEK

En de foto's van Astrid van Heerebeek staan hier

Hier staan de complete UITSLAGEN en hier de uitslagen van de leden van Atletiek Oirschot

25 jun '22

We deden mee aan de Roefeldag

Vandaag was weer de Roefeldag, een dag waarop kinderen van de basisschool kennis kunnen maken bij bedrijven, instellingen en sportverenigingen. Bij Atletiek Oirschot kwamen 3 groepen van elk rond de 20 kinderen voor een bliksembezoek van 3 kwartier, waarin ze mochten verspringen, hoogspringen, hordenlopen en kogelstoten. Na afloop was er een sportdrankje en kregen de kinderen een flyer van onze club mee. Wie weet...

De dag werd georganiseerd door Carlijn Scheepens en Karin Verhagen en met hulp van onze vrijwilligers liep het allemaal op rolletjes.

Er staan enkele foto's van de sportertjes in het FOTOBOEK, die vanwege privacyredenen niet herkenbaar zijn. Ouders zouden namelijk schriftelijk toestemming moeten geven voor het plaatsen van foto's op internet.

Home knop